Liga Polskich Rodzin
Lider Mirosław Orzechowski (przewodniczący Kongresu)
Data założenia 21 kwietnia 2001
Adres siedziby ul. Kinowa 19 lok. U1
04-017 Warszawa
Ideologia polityczna konserwatyzm, narodowa demokracja, eurosceptycyzm
Poglądy gospodarcze socjalizm, etatyzm i częściowy autarkizm
Liczba członków ok. 6000 (styczeń 2008)
Członkostwo
międzynarodowe		 brak
Europejska Grupa Parlamentarna niezrzeszeni (wcześniej Niepodległość i Demokracja oraz Unia na rzecz Europy Narodów)
Młodzieżówka Ruch Młodych LPR (2001-2006 Młodzież Wszechpolska)
Barwy biel, czerwień, lazur
Obecni posłowie (%) 0 (0 %)
Obecni senatorowie (%) 0 (0 %)
http://www.lpr.pl
Herb RP
Ten artykuł jest częścią serii
Polityka Polski
Prawo
Konstytucja
Polskie prawo
Władza wykonawcza
Prezydent Lech Kaczyński
Prezes Rady Ministrów Donald Tusk
Rada Ministrów
Władza ustawodawcza
Sejm
Senat
Zgromadzenie Narodowe
Władza sądownicza
Sąd Najwyższy
Trybunał Konstytucyjny
Trybunał Stanu
Naczelny Sąd Administracyjny
Samorząd terytorialny
Samorząd w Polsce
Samorząd gminny
Samorząd powiatowy
Samorząd województwa
Kluby parlamentarne
PO PiS Lewica PSL
Wybory
Wybory w Polsce (od 1989):

prezydenckie:
1990 1995 2000 2005
parlamentarne:
1989 1991 1993 1997 2001 2005 2007
samorządowe:
1990 1994 1998 2002 2006
europejskie:
2004
Referenda ogólnokrajowe (od 1989):
1996 1997 2003

Liga Polskich Rodzin (LPR) – polska prawicowa partia polityczna powstała 21 kwietnia 2001 (zarejestrowana sądownie 30 maja 2001) z połączenia Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego i Stronnictwa Narodowego, których wspólne władze wybrano na I Kongresie LPR 5 maja 2001. Jednak w skład większej struktury jaką był Komitet Wyborczy Liga Polskich Rodzin weszły także inne ugrupowania radykalnej prawicy: Ruch Odbudowy Polski, Ruch Katolicko-Narodowy, Porozumienie Polskie, Przymierze dla Polski i inne.

Organizacją młodzieżową, która pomogła utworzyć LPR i z nią współpracowała, była Młodzież Wszechpolska (reaktywowana 2 grudnia 1989 przez byłego prezesa LPR – Romana Giertycha). W związku z ujawnianymi coraz liczniej skandalami dotyczącymi tej organizacji, 12 grudnia 2006 Roman Giertych odciął się od MW, jako młodzieżówkę partii powołując Ruch Młodych LPR. Ze stronnictwem związany jest miesięcznik Racja Polska.

Spis treści

[edytuj] Program polityczny

Początkowo partia, ze swoim programem, nawiązywała do myśli przedwojennego obozu narodowo-demokratycznego i jego najbardziej znaczącego przedstawiciela – Romana Dmowskiego. W 2006 lider LPR – Roman Giertych – odciął się jednak od dziedzictwa Dmowskiego[1].

W polityce zagranicznej, ugrupowanie postuluje poszerzanie współpracy ze Stanami Zjednoczonymi, Rosją oraz państwami Unii Europejskiej. Po wejściu Polski do Unii Europejskiej (któremu partia była przeciwna), opowiada się za współpracą w jej ramach ale na równych prawach i warunkach, sprzeciwia się dalszej integracji europejskiej oraz pomysłom federacyjnym, które ograniczają suwerenność poszczególnych państw. Z tego powodu partia odrzuca przyjęcie wspólnej waluty euro oraz jakiejkolwiek konstytucji europejskiej.

W sferze obyczajowej i kulturowej partia ma charakter konserwatywny, akcentując tradycję katolicką. Dlatego sprzeciwia się różnym postulatom głoszonym przez partie lewicowe i liberalne, do których należy m.in.: legalizacja eutanazji, rejestracja związków homoseksualnych, legalizacja tzw. "narkotyków miękkich" oraz rozdział państwa od Kościoła. Opowiada się natomiast za całkowitym zakazem wykonywania aborcji, tłumacząc to ochroną życia od momentu poczęcia.

Program gospodarczy ugrupowania ma charakter socjalny i protekcjonistyczny; skupia się na ochronie rynku polskiego, szczególnie przed udziałem zagranicznego kapitału oraz wykupem polskiej ziemi przez cudzoziemców. Popiera częściową prywatyzację dokonywaną przez polski kapitał, podkreślając zachowanie przez państwo kontroli nad strategicznymi dziedzinami gospodarki. Partia postuluje również tworzenie ulg podatkowych dla rodzin wielodzietnych.

Stronnictwo jest przeciwne zniesieniu poboru do wojska i wprowadzeniu armii zawodowej. Nie popiera rozwiązania Senatu i likwidacji powiatów. Akcentuje natomiast konieczność zwiększenia uprawnień samorządów, szczególnie gminy, widząc w tym rozwój społeczeństwa obywatelskiego oraz umacnianie narodowej tożsamości i suwerenności.

LPR postuluje również: wprowadzenie kary śmierci dla osób mordujących dzieci poniżej 15 roku życia z podłożem seksualnym, utrzymanie finansowanej ze środków publicznych edukacji i służby zdrowia, upublicznienie wszystkich teczek peerelowskich służb specjalnych oraz natychmiastowe wycofanie polskich wojsk z Iraku.

[edytuj] Historia LPR

[edytuj] Geneza nazwy Liga Polskich Rodzin

Polskie środowiska narodowe zawsze odwoływały się do tradycji dziewiętnastowiecznych założycieli ruchu narodowego. Pierwszymi narodowymi organizacjami politycznymi były:

  • Liga Polska (1887-1893), założona na emigracji w Szwajcarii,
  • Liga Narodowa (1893-1928), założona na terenie zaboru rosyjskiego.

Na przełomie XX i XXI wieku działacze narodowi zaczęli nawiązywać do tych nazw tworząc kolejno dwa nowe ugrupowania polityczne:

Obie organizacje powstawały w atmosferze wzajemnego konfliktu i odwołując się do tych samych środowisk. Założyciele nowej partii politycznej Liga Polskich Rodzin skorzystali z nazw obu ugrupowań łącząc je w swoją nazwę. Do tworzenia LPR nie dopuścili jednak wielu działaczy z obu organizacji (np. Jana Pyszko z Ligi Polskiej, Henryka Goryszewskiego z Ligi Rodzin, itd.).

[edytuj] Powstanie partii Liga Polskich Rodzin

Oficjalną datą powstania partii jest 5 maja 2001 (kiedy to przeprowadzono I Kongres LPR), jednak decyzję o jej powołaniu podjęto na posiedzeniu Zarządu Głównego Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego w dniu 21 kwietnia 2001. Oficjalnie SND przyjęło nową nazwę podczas Kongresu. 19 maja 2001 na posiedzeniu Rady Naczelnej Stronnictwa Narodowego poparto utworzenie LPR. Jednak część działaczy ruchu narodowego niezadowolona z funkcjonowania wspólnego ugrupowania podjęła ponownie działalność pod szyldem SN organizując 15 września 2001 Kongres Nadzwyczajny. Stronnictwo Narodowe kontynuowało odrębną działalność do 31 stycznia 2004, kiedy to przekształcono partię SN w Stowarzyszenie "Stronnictwo Narodowe".

Do Komitetu Wyborczego LPR (pełnomocnik wyborczy – Marek Kotlinowski) w 2001 przyłączyły się m.in. następujące ugrupowania polityczne:

(data przyłączenia, nazwa partii politycznej, lider ugrupowania)

[edytuj] Wybory parlamentarne

Wyniki LPR w wyborach
Wyniki LPR w wyborach

[edytuj] 2001

W wyborach parlamentarnych w 2001 LPR uzyskała 1 025 148 głosów, tj. 7,87% poparcia, co przełożyło się na 38 mandatów poselskich oraz 2 senatorskie. W wyborach tych na listach LPR znalazły się wszystkie znaczące ugrupowania radykalnej prawicy poza środowiskami skupionymi w konkurencyjnym Komitecie Wyborczym Alternatywa Ruch Społeczny, który zdobył 54 266 głosów, tj. 0,42% i nie uzyskał mandatów parlamentarnych. Sukces jakim było niewątpliwie znalezienie się w parlamencie LPR zawdzięczało głównie nieformalnemu patronatowi wpływowej radiostacji – Radio Maryja. Jednak już wkrótce po wyborach rozpoczął się trwający kilka lat proces stopniowego wycofywania poparcia tego radia dla LPR.

Również niedługo po wyborach poszczególni posłowie LPR zaczęli opuszczać klub parlamentarny w większości tworząc własne koła poselskie. Kolejno powstawały nowe koła:

(data powstania, nazwa koła poselskiego, lider ugrupowania)

Obok odpływu znacznej ilości posłów z klubu LPR dołączyło jednak do niego kilku posłów z innych klubów parlamentarnych. Na koniec kadencji liczył on 19 posłów i 4 senatorów.

[edytuj] 2005

W wyborach parlamentarnych w 2005 LPR uzyskała 940 762 głosy, tj. 7,97% poparcia, co przełożyło się na 34 mandaty poselskie oraz 7 senatorskich. Byli politycy LPR zorganizowali w tych wyborach dwie inne listy wyborcze – Ruch Patriotyczny (skupiający ROP, RKN i PdP, który uzyskał 124 038 głosów, tj. 1,05% poparcia) oraz Dom Ojczysty (który uzyskał 32 863 głosy, tj. 0,28% poparcia). Natomiast kandydaci Porozumienia Polskiego startowali tylko w wyborach do Senatu. Żadna z tych organizacji nie zdobyła jednak mandatów parlamentarnych.

5 maja 2006 Liga Polskich Rodzin weszła do koalicyjnego rządu Kazimierza Marcinkiewicza (PiS–Samoobrona–LPR–Narodowe Koło Parlamentarne), w którym objęła dwa resorty: Ministerstwo Edukacji Narodowej oraz Ministerstwo Gospodarki Morskiej. Te same stanowiska ministerialne politycy LPR piastowali również w rządzie Jarosława Kaczyńskiego. Członkowie rządu z ramienia LPR zostali zdymisjonowani 13 sierpnia 2007.

[edytuj] 2007

10 września 2007 Liga Polskich Rodzin weszła wraz z UPR i Prawicą Rzeczypospolitej w skład porozumienia wyborczego pod nazwą Liga Prawicy Rzeczypospolitej. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 Komitet Wyborczy LPR zdobył 209 171 głosów, tj. 1,30% poparcia i nie uzyskał mandatów parlamentarnych. Posłowie, którzy opuścili LPR w trakcie kadencji startowali następnie do Sejmu z dwóch list wyborczych: Ruch Ludowo-Narodowy z list Prawa i Sprawiedliwości (skutecznie) oraz Narodowy Kongres Polski z list Samoobrony RP (bezskutecznie).

[edytuj] 2008

22 czerwca 2008 LPR wzięła udział w wyborach uzupełniających do Senatu w związku ze śmiercią senatora PiS Andrzeja Mazurkiewicza. Jej kandydatem był były wiceminister edukacji narodowej Mirosław Orzechowski. Uzyskał on 308 głosów, zajmując przedostatnie, 11. miejsce.

[edytuj] Wybory do PE

Przed referendum 7 i 8 czerwca 2003 w sprawie przystąpienia Polski do Unii Europejskiej LPR, jako jedyne z większych ugrupowań politycznych, konsekwentnie opowiadało się przeciw włączeniu Polski do struktur unijnych.

[edytuj] 2004

W roku 2004 w wyborach posłów do Parlamentu Europejskiego Liga Polskich Rodzin uzyskała 969 689 głosów, tj. 15,92% poparcia (drugi wynik w kraju) i 10 mandatów eurodeputowanych. Spośród 10 deputowanych, którzy weszli do Parlamentu Europejskiego z list LPR, jedynie 2 pozostało w partii i są oni w chwili obecnej posłami niezrzeszonymi, 3 jest nadal we frakcji eurosceptyków Niepodległość i Demokracja (w której znajdowali się początkowo wszyscy posłowie Ligi Polskich Rodzin), natomiast 5 przeszło do frakcji Unia na rzecz Europy Narodów.

[edytuj] Wybory prezydenckie

[edytuj] 2005

Oficjalnym kandydatem Ligi Polskich Rodzin został ogłoszony profesor dendrologii Maciej Giertych. Poparcia udzieliła mu Młodzież Wszechpolska. Jego sztab wyborczy został zarejestrowany 8 czerwca 2005. Kandydat zrezygnował z udziału w wyborach 4 października 2005. Maciej Giertych ostatecznie poparł w wyborach kandydata PiS – Lecha Kaczyńskiego.

[edytuj] Wybory samorządowe

[edytuj] 2002

Przed wyborami samorządowymi, które odbyły się w październiku 2002 większość partii wraz ze środowiskiem Kazimierza Kapery "Rodzina - Ojczyzna" utworzyła komitet LPR; natomiast RKN, ROP i ZChN wystartowały w ramach konkurencyjnego komitetu "Razem Polsce". LPR uzyskała w wyborach do sejmików województw wynik 1 603 081 głosów, tj. 14,36% poparcia - zdobywając 92 mandaty radnych sejmików w skali kraju (czwarty wynik wyborczy). Komitet Wyborczy Wyborców "Razem Polsce" otrzymał 121 841 głosów, tj. 1,09% poparcia i nie uzyskał miejsc w sejmikach województw.

[edytuj] 2006

W wyborach samorządowych w listopadzie 2006 LPR uzyskała w wyborach do sejmików województw wynik 568 935 głosów, tj. 4,71% poparcia – zdobywając 11 mandatów radnych sejmików w skali kraju (szósty wynik wyborczy).

[edytuj] Struktura i działacze

[edytuj] Zarząd Główny

Przewodniczący Kongresu LPR:

Skarbnik:

Pozostali członkowie:

[edytuj] Władze Ligi Polskich Rodzin

Prezes Zarządu Głównego:

Przewodniczący Kongresu:

Przewodniczący Rady Politycznej:

Przewodniczący Klubu Parlamentarnego:

[edytuj] LPR w Parlamencie Europejskim (od 2004)

[edytuj] Posłowie do Parlamentu Europejskiego

poseł, okręg wyborczy, liczba głosów, przynależność do frakcji

Byli posłowie LPR do Parlamentu Europejskiego:

Europosłowie Ligi Polskich Rodzin, oprócz bieżącej działalności, podejmują również inicjatywy, które są szeroko komentowane w kuluarach PE i przez niektórych uważane są za kontrowersyjne. Do takich inicjatyw można zaliczyć:

  • ofiarowanie kancelarii PE na początku kadencji przez europosła Witolda Tomczaka trzech krzyży, które miały zostać powieszone w sali głównej parlamentu,
  • postawienie miniaturowych polskich flag obok miejsc gdzie zasiadają europosłowie LPR (pierwszy raz gdy flagi ustawiono, zostały one usunięte przez niezidentyfikowane do tej pory osoby),
  • zorganizowanie przez posłów LPR wystawy antyaborcyjnej w listopadzie 2005 w budunku Parlamentu Europejskiego w Brukseli. Wystawa została ostro skrytykowana przez posłów socjalistycznych, których oburzyło to, że na wystawie używano porównań aborcji z nazistowskimi obozami koncentracyjnymi.

Maciej Giertych został odwołany z funkcji przewodniczącego delegacji polskiej w grupie Niepodległość i Demokracja po oskarżeniu przez resztę posłów o defraudację środków przeznaczonych na działalność polityczną całej delegacji[2][3].

[edytuj] Posłowie i senatorowie

[edytuj] Posłowie na Sejm V kadencji

poseł, okręg wyborczy, liczba głosów

[edytuj] Senatorowie VI kadencji

senator, okręg wyborczy, liczba głosów

Wszyscy senatorowie wybrani z listy LPR tworzyli od 12 grudnia 2007 Senatorski Klub Narodowy.

[edytuj] Posłowie na Sejm IV kadencji

Stan na koniec kadencji:

poseł, okręg wyborczy, liczba głosów

Inni posłowie klubu LPR w Sejmie IV kadencji:

poseł, okręg wyborczy, liczba głosów, przynależność na końcu kadencji

Poseł LPR w Sejmie IV kadencji, który powrócił do Samoobrony RP, wybrany z listy Samoobrony RP:

[edytuj] Senatorowie V kadencji

Stan na koniec kadencji:

senator, okręg wyborczy, liczba głosów

Senator LPR w Senacie V kadencji, który przeszedł do SdPl, wybrany z listy PSL:

[edytuj] Ruch Młodych Ligi Polskich Rodzin

Ruch Młodych Ligi Polskich Rodzin (Ruch Młodych LPR, RM LPR) został utworzony 12 grudnia 2006 przez Romana Giertycha jako endecka młodzieżówka Ligi Polskich Rodzin. Zgodnie z przemówieniem okolicznościowym wygłoszonym przez wicepremiera Rządu RP, od dnia 12 grudnia 2006 ugrupowanie Młodzież Wszechpolska (MW) przestało być zapleczem partii LPR, a miano to zostało powierzone przez premiera Giertycha Ruchowi Młodych LPR jako nowej platformie młodzieży endeckiej[4].

Budową struktur nowej młodzieżówki zajął się Krzysztof Bosak, były prezes MW, który wystąpił ze struktur tego stowarzyszenia. Został on również szefem RM LPR[5][6],jednak 13 czerwca 2008 zrezygnował z członkostwa w partii.

[edytuj] Krytyka

LPR jest oskarżana o antysemityzm. Choć nie jest on elementem programu partii, to jako dowód na to podawane jest np. częste występowanie członków tej partii w kontrowersyjnym Radiu Maryja, oskarżanym o szerzenie poglądów antysemickich. Także sprawa odwoływania się do przedwojennych tradycji endeckich, w których jednym z elementów był antysemityzm, choć liderzy partii się od niego odcinają, budzi kontrowersje.

Oddzielnej krytyce podlega polityka gospodarcza postulowana przez LPR. Protekcjonizm, zakaz handlu w niedzielę dla dużych sklepów i promowanie polskiego kapitału są najczęstszymi zarzutami podawanymi przez krytków. Ze strony liberałów gospodarczych padają również zarzuty, iż partia nie proponuje rozwiązań gospodarczych promujących wolny rynek i zmniejszających rolę państwa w gospodarce. Partia ta wiązana jest z gospodarczym konserwatyzmem, protekcjonizmem (szczególnie w przypadku sektora transportu morskiego) i rozrostem aparatu państwowego.

Kontrowersje wzbudziły opublikowane przez gazetę Fakt zdjęcia sprzed kilku lat gdzie grupa obecnych polityków LPR (Bogusław Sobczak – poseł LPR, Maksymilian Gibes – były szef MW w Małopolsce, Maciej Twaróg – wówczas radny LPR w Krakowie, honorowy prezes Wszechpolaków oraz Tomasz Połetek – prawnik i prawa ręka Romana Giertycha) podczas jednej z imprez podnosi ręce w górę w geście faszystowskim[7] oraz incydenty w biurze współpracowników byłego eurodeputowanego LPR Bogusława Rogalskiego[8]. LPR jest krytykowana za działalność blisko z nią powiązanej Młodzieży Wszechpolskiej. Dwukrotnie składano wnioski o delegalizację organizacji – pierwszy w 2005, złożony przez UW, oskarżający MW o szerzenie faszyzmu został odrzucony; a drugi motywowany tymi samymi powodami został złożony w 2006 przez SLD[9] (odrębne zgłoszenie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa złożono z ramienia samej partii, już po ujawnieniu nagrań z neonazistowskiej imprezy w 2004 roku na Śląsku w których udział brała przyszła działaczka tejże organizacji).

[edytuj] Kontrowersje

  • Poglądy głoszone przez członków Ligi Polskich Rodzin niejednokrotnie spotykają się z ostrą krytyką, szczególnie ze strony oponentów politycznych. LPR oskarżane jest o wspieranie postaw ksenofobicznych i nietolerancyjnych. Jej przedstawiciele (m.in. Wojciech Wierzejski) oskarżani są czasem wręcz o nawoływanie do przemocy (wypowiedź Wojciecha Wierzejskiego na temat Parady Równości organizowanej w Warszawie w 2006) wobec mniejszości seksualnych. Sam Wierzejski odpierając zarzuty stwierdził, że redakcja "Życia Warszawy", w którym ukazał się o tym artykuł, celowo zmanipulowała jego słowa. Sejmowa komisja etyki przyznała mu rację.
  • W 2005 z listy LPR, w wyborach do Sejmu, kandydowała Leokadia Antonina Wiącek (została następnie asystentką eurodeputowanego Macieja Giertycha) – w 2006 została oskarżona o szerzenie faszyzmu po ujawnieniu filmu ze spotkania neonazistowskiego, zorganizowanego na Śląsku w 2004[10]. Po ujawnieniu nagrań została zwolniona dyscyplinarnie przez Macieja Giertycha z pełnionej funkcji.
  • 20 lutego 2006 Sąd Grodzki skazał Adama Machaja, byłego sekretarza szczecińskiego zarządu Ligi Polskich Rodzin i asystenta eurodeputowanego LPR, Sylwestra Chruszcza na pół roku pozbawienia wolności i pracy społecznej w Miejskiej Komendzie Policji za publiczne wychwalanie zbrodni hitlerowskich. Adam Machaj oraz Łukasz Siemaszko (radny sejmiku województwa zachodniopomorskiego), w pociągu relacji Szczecin – Terespol podróżując do Warszawy na zjazd krajowy LPR, w nocy z 14 na 15 stycznia, skandowali "Heil Hitler", krzyczeli, że Hitler miał rację "robiąc z Żydami porządek" oraz wznosząc inne hasła antysemickie i nazistowskie.
  • Gdy 5 maja 2006 Roman Giertych został ministrem edukacji, wywołało to liczne protesty ze strony środowisk centrowych i lewicowych.

[edytuj] Zobacz też

Wikinews
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat Ligi Polskich Rodzin

[edytuj] Linki zewnętrzne

[edytuj] Przypisy

  1. ↑ http://serwisy.gazeta.pl/wyborcza/1,34591,3484547.html
  2. ↑ http://www.gazetawyborcza.pl/1,75248,3016545.html
  3. ↑ http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,53621,3016681.html
  4. ↑ http://wiadomosci.wp.pl/kat,1342,statp,cG93aWF6YW5l,wid,8641083,wiadomosc.html
  5. ↑ http://www.lpr.pl/?sr=!czytaj&id=5467&dz=kraj&x=14&pocz=225&gr=
  6. ↑ http://serwisy.gazeta.pl/kraj/1,62905,3825277.html
  7. ↑ http://www.dziennik.pl/Default.aspx?TabId=14&ShowArticleId=22826
  8. ↑ http://www.dziennik.pl/Default.aspx?TabId=14&ShowArticleId=22818
  9. ↑ http://fakty.interia.pl/fakty_dnia/news/sld-chce-delegalizacji-mlodziezy-wszechpolskiej,822375,2943
  10. ↑ http://www.dziennik.pl/Default.aspx?TabId=14&ShowArticleId=23263