Giżycko - Radiofonia

Współrzędne: 54°02'24" N 21°45'32" E54.04 21.7588889 (Giżycko)

Giżycko


Herb Giżycka	Flaga Giżycka

Gmina
- rodzaj

Giżycko
miejska

Prawa miejskie

1612 r.

Burmistrz

Jolanta Piotrowska

Powierzchnia

13,87 km²

Położenie

54° 02'24'' N
21° 45'32'' E

Wysokość

116,2 (115,8) poziom jezior do 142 m n.p.m.

Liczba mieszkańców (2004)
- liczba ludności
- gęstość

30 989
2234,2 os./km²

Strefa numeracyjna
(do 2005)

Kod pocztowy

11-500

Tablice rejestracyjne

NGI

Położenie na mapie Polski

Giżycko

TERC10
(TERYT)

6283706011

Miasta partnerskie

Silkeborg

Dubno

Troki

Ruda Śląska

Urząd miejski³

Al. 1 Maja 14
11-500 do 11-508 Giżycko
tel. 87 428-52-31; faks 87 428-52-41

Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Strona internetowa miasta

Giżycko (niem. Lötzen, pol. Lec) – miasto i gmina miejska w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim położone na Mazurach, pomiędzy jeziorami Mamry i Niegocin. Jest jednym z głównych portów na szlaku Wielkich Jezior Mazurskich i jednym z ważniejszych ośrodków turystycznych i wypoczynkowych w Polsce. Do 1975 roku miasto administracyjnie należało do województwa olsztyńskiego, a po zmianach w podziale administracyjnym miasto przyłączono do województwa suwalskiego. Giżycko jest nazywane stolicą żeglarstwa w Polsce.

Według danych z 9 grudnia 2006², miasto miało 30 989 mieszkańców.

[edytuj] Geografia

Giżycko jest stolicą powiatu giżyckiego oraz gminy Giżycko. Letnia stolica Warmii i Mazur. Miasto leży nad siedmioma jeziorami, największe to Niegocin i Kisajno, ale oprócz nich pięć innych jezior: Tajty, Tracz, Wojsak, Duża i Mała Popówka. Niegocin i Tracz połączone są Kanałem Łuczańskim, a Niegocin łączy się Kanałem Niegocińskim z jeziorem Tajty i dalej Kanałem Piękna Góra z Kisajnem.

[edytuj] Jeziora w Giżycku

Okolice Giżycka mają największą w Polsce liczbę jezior, ich udział w ogólnej powierzchni terenu wynosi ponad 15 %.^{[potrzebne źródło]}

W samym mieście są to:

Niegocin,
Kisajno,
Tajty,
Popówka Duża,
Popówka Mała,
Wojsak

Ponadto w najbliższej okolicy Giżycka znajdują się również jeziora:

Duże Wilkasy,
Małe Wilkasy,
Boczne
Niałk,
Grajewko,
Rudzkie,
Upałckie,
Kąpskie,
Fryd

[edytuj] Odległości

Odległości drogowe do niektórych miast polskich (drogi krajowe i powiatowe):

Białystok – 164 km
Bielsko-Biała – 582 km
Bydgoszcz – 326 km (przez Toruń), 320 km (przez Grudziądz)
Częstochowa – 448 km
Elbląg – 176 km
Gdańsk – 231 km
Grudziądz – 248 km
Kraków – 598 km (przez Częstochowę), 556 km (przez Kielce)
Lublin – 381 km

Łódź – 385 km
Olsztyn – 107 km
Poznań – 431 km
Toruń – 280 km
Świnoujście – 677 km
Szczecin – 589 km
Warszawa – 255 km
Wrocław – 593 (przez Łódź), 573 km (przez Płock lub przez Toruń)
Zakopane – 702 km (przez Częstochowę), 660 km (przez Kielce)
Radom – 355 km (przez Mińsk Maz), 354 (przez Warszawę)

[edytuj] Struktura powierzchni

Według danych z roku 2002⁶, Giżycko ma obszar 13,87 km², w tym:

użytki rolne: 14%
użytki leśne: 7%

Miasto stanowi 1,24% powierzchni powiatu.

[edytuj] Demografia

Dane z 30 czerwca 2004²:

Opis	Ogółem		Kobiety		Mężczyźni
jednostka	osób	%	osób	%	osób	%
populacja	29 796	100	15 556	52,2	14 240	47,8
gęstość zaludnienia (mieszk./km²)	2148,2		1121,6		1026,7

Według danych z roku 2002⁶, średni dochód na mieszkańca wynosił 1580,48 zł.

[edytuj] Gospodarka

W Giżycku istnieje przemysł spożywczy, reprezentowany przez mleczarnię, wytwórnię sękaczy, oraz kilka piekarni. W mieście ma swoją siedzibę stocznia remontowa żeglugi śródlądowej. Rozwija się także produkcja jachtów śródlądowych. Duże znaczenie gospodarcze miasta odgrywa turystyka. Giżycko utrzymuje kontakty gospodarcze z partnerskimi miastami we Francji, Niemczech i na Ukrainie.

Przemysł

Fabryka Ekologicznych Kotłów Grzewczych "KOSTRZEWA"
Producent Urządzeń Elektronicznych "ESTYMA"

Duże sklepy i centra handlowe

C.H "GUZ"
C.H "Saga"
Dom Handlowy "Dominik"
Kaufland
Intermarche
Plus
Biedronka (4)
Lewiatan (2)
Bricomarche
M6
Jaskółka
Skrzatek

[edytuj] Komunikacja

Giżycko położone jest na linii kolejowej Korsze-Ełk, powstałej w 1868 r. W mieście krzyżują się drogi prowadzące do Olsztyna, Węgorzewa, Bartoszyc i Piszu. Przez miasto prowadzi trasa szlaku żeglugowego. Działa miejska komunikacja autobusowa. Miasto posiada obwodnicę, przebiegającą górną częścią miasta, między dzielnicami Kajki i Wilanów a resztą miasta. W skład obwodnicy wchodzi siedem skrzyżowań (w tym dwa ronda) oraz mosty: nad Kanałem Łuczańskim oraz nad Kanałem Niegocińskim. Obydwa kanały mają ponad 1 km długości każdy i nadają się do żeglugi jachtami, ale tylko ten pierwszy jest dopasowany dla statków. Jest niezwykle ważny, gdyż port znajduje się na jeziorze Niegocin (latem), a połowa atrakcji leży na jeziorze Kisajno.

[edytuj] Życie kulturalne

Giżyckie Centrum Kultury organizuje cykliczne imprezy odbywające się w mieście. Do najbardziej znanych należy Festiwal Piosenki Żeglarskiej i Morskiej Szanty w Giżycku, ale warto też wstąpić na Festiwal Piosenki Turystycznej Ukleja lub Masovia Folk Festiwal, prezentujący muzykę etniczną. Pod koniec maja organizowane są imprezy związane z obchodami Dni Giżycka, a latem w Kościele Ewangelickim odbywają się koncerty organowe. Centrum Kultury organizuje zajęcia dla młodzieży w sekcjach tanecznych, muzycznych, teatralnych, plastycznych i fotograficznych. Starszych zaprasza do sekcji szachowych, chóru i Klubu Seniora. Centrum Kultury jest też odpowiedzialne za organizację Przeglądu Zespołów Dancingowych i wieczorów poetyckich.

[edytuj] Historia

Tereny wokół dzisiejszego Giżycka były miejscem walk polskich królów z Prusami (jednym z ich plemion – Galindami). Wodzowie pruscy składali hołd i trybut księciu Kazimierzowi Sprawiedliwemu, który zhołdował ten rejon, zanim w latach 1237-1283 nie opanowali go Krzyżacy. W roku 1285 wybudowali na ruinach grodu pruskiego zamek Loetzen, który w 1365 roku został zdobyty i spalony przez Litwinów, jednak szybko odbudowany.

W czasie antykrzyżackiego powstania, w okolicach zamku działała partyzantka chłopska. Zamek został w 1455 zdobyty i zburzony przez Polaków.

Po wojnie trzynastoletniej (1454-1466), terytorium to jako lenno wcielono do Polski, a zamek odbudowano. Pierwsze wsie wokół zamku, powstały na przełomie XIV i XV wieku, gdy zaczął się liczny napływ osadników z Mazowsza. Z tego okresu pochodzą przywileje lokacyjne większości wsi dzisiejszego powiatu giżyckiego. Jako pierwsza 1475 przywileje otrzymała Nowa Wieś.

Jezioro Kisajno – statek Żeglugi Mazurskiej

W 1475 istniała już tu parafia należąca do archiprezbiteratu reszelskiego. W 1481 na wniosek komtura Pokarmina Johanna von Tieffena proboszczem został Mathias z Brzostowa, ksiądz z diecezji płockiej, którego następcą od 1484 był ksiądz Jan, pochodzący z tej samej diecezji.

W roku 1509 starosta Nowej Wsi tytułował siebie już burmistrzem. Nie wiadomo jednak kiedy dokładnie Nowa Wieś (dziś Giżycko) otrzymała prawa miejskie, przyjmuje się że po 1572 roku. Prawo to obejmowało jednak tylko część Nowej Wsi, dopiero 15 maja 1612 nastąpił szczegółowy akt nadania praw miejskich, obejmujący cała Nową Wieś.

Nazwa stała się nieodpowiednia, ponieważ Nowa Wieś nie była już wsią, całą miejscowość nazwano Lötzen, nazwą przysługującą dotychczas jedynie zamkowi. Pierwszym burmistrzem został Paweł Rudzki. Giżycko posiadało, podobnie jak wiele miast na Mazurach, dwie nazwy; mazurską Lec i niemiecką Lötzen.

W wyniku walk o miasto (24.01-26.01.1945), jak też późniejszego podpalania i niszczenia zabudowań przez żołnierzy radzieckich i szabrowników, Giżycko zostało zniszczone w ok. 50%.

W styczniu 2008 zawaliła się część ściany zamku krzyżackiego w Giżycku, od dachu do fundamentów.

[edytuj] Nazwa miasta

Po II wojnie światowej nosiło starą nazwę Lec, wkrótce jednak zaczęto używać nazwy Łoczany. W sierpniu 1945 przyjęto nazwę Łuczany. 4 marca 1946 Komisja Ustalania Nazw Miejscowości ustaliła na cześć Gustawa Gizewiusza (Giżyckiego) dla miasta nazwę Giżycko.

Na górę strony